Met een amethist in je hand word je nooit dronken

Geplaatst in: Mijn reizen, Wijn | 0
Share on LinkedInTweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Foto: wijngaard Lazaridis. Bericht: Met een amethist in je hand word je nooit dronken. www.andergriekenland.nlDe organisatie van wijnproducenten uit de noordelijke provincies van Griekenland heeft sinds midden jaren ’90 een aantal initiatieven genomen om de wijn uit deze gebieden meer te promoten. Onder de naam Wine Roads of Northern Greece zijn in navolging van het grote voorbeeld, wijnland Frankrijk, routes uitgezet. Routes waarbij niet alleen wijnhuizen en de gaarden, maar ook hotels, restaurants en andere bezienswaardigheden bij elkaar worden gebracht.

Het project is deels gefinancierd met Europese subsidies als Leader, die bedoeld zijn om rurale gebieden een extra stimulans te geven. Het project gaat gepaard met een website, en op mijn verzoek stuurde de organisatie mij een paar weken geleden een boek, een dvd, diverse folders en kaartmateriaal van het gebied.

Afgelopen dagen volgde ik The Wine Route of Dionysus. Van alle 8 uitgestippelde routes is dat de route die het meest onbekende, verafgelegen gebied van noordelijk Griekenland aandoet: Oost-Macedonië en Thracië. De tocht begon voor mij bij Amfipolis aan de kust. Van daaruit loopt de weg landinwaarts langs het bijna 2000 meter hoge Pangeon-gebergte. Volgens de Griekse mythologie groeide de god van de wijn, Dionysus, hier op. In het dorp Kokkinohori ligt het Biblia Chora Estate. De befaamde Griekse vinologen Vangelis Gerovassileiou en Vasilis Tsaktsarlis besloten een paar jaar geleden in dit gebied wijnstokken aan te planten. Inmiddels is dat een succesvol initiatief gebleken. Alhoewel de wijngaarden geen groot gebied bestrijken, behoren de Biblia Hora-wijnen inmiddels tot de tot 20 van Griekse kwaliteitswijnen.

Vanuit het Pangeon-gebergte ben je in een half uur in de stad Drama. De vlakte staat vol met tabak en katoen, her en der ligt een dorpje in de heuvels. Ik rijd Drama voorbij en neem een kamer bij Hotel Jennifer in het verderop gelegen gehucht Taxiarches. Het hotel ligt op de flanken van het Falakro-gebergte, waar ’s winters kan worden geskied. Als je het gebergte zou beklimmen en noordwaarts weer zou afdalen, kom je in Bulgarije terecht. Vanuit Drama is het nog ongeveer 45 kilometer tot de Bulgaarse grens. Vanuit het balkon van mijn kamer kijk ik uit over de vlakte van Drama, en zie ik in de verte de Pangeon-bergen liggen.

De volgende dag bezoek ik Chateau Nikos Lazaridis in het dorp Adriani. Deze, in de marmerhandel rijk geworden, wijnproducent, begon in 1987 met de aanplant van wijnstokken. Inmiddels heeft hij 16 verschillende wijnen. De meeste daarvan zijn op basis van buitenlandse druiven als Merlot, Cabernet Sauvignon, Syrah en Chardonnay. De rondleiding die ik krijg, laat een moderne onderneming zien, waarbij men mij vol trots de nieuwe volautomatische bottelmachine laat zien. Ook is de dame van de marketing erg te spreken over de uitgebreide kunstverzameling van de eigenaar, bijeen gebracht in een galerie. De schilderijen, voornamelijk van regionale kunstenaars, worden gebruikt voor de etiketten van de wijnen. Ieder kunstwerk siert een andere wijn. Buiten zitten de plukkers ondertussen bij elkaar in de schaduw van een van de hallen: te wachten op het seintje van de vinoloog dat er weer geplukt kan worden.

Een paar honderd meter verderop ligt een tweede Lazaridis-wijngoed: dat van broer Kosta. 
In de jaren ’80 zijn de twee broers samen met het maken van wijn gestart, maar sinds een aantal jaren opereren ze los van elkaar. Bij Ktima Kosta Lazaridis heb ik het geluk de public relations & marketing director Chariton Maronikolakis en de oenoloog aan te treffen. ‘Harry’, zoals de perfect Engels sprekende pr-man zichzelf noemt, leidt mij rond door het moderne, professioneel ogende bedrijf. We bezoeken de kelders waar de eikenhouten vaten liggen, de hal met de stalen opslagtanks, de kelder waar de speciale magnums liggen en sluiten af met een wijnproeverij. Ook hier weer veel kunst aan de muren en op de etiketten. De vinoloog laat me onder meer de rode Amethystos proeven, een mix van Cabernet Sauvignon, Merlot en de inheemse druif Limnio. De pr-man doet waar hij goed in is, hij vertelt mij het bijbehorend verhaal: Methystos betekent in het Grieks ‘dronken’, dus Amethystos wil zeggen ‘niet dronken’. Amethystos is ook de naam voor de steen die wij in het Nederlands amethist noemen. Volgens de oude Grieken kun je niet dronken worden zolang je de amethist in je hand houdt.

19 september 2009